9. Hökm edir ərşə ulduzlu hilal, seyrinə dal,
Parlasın gözlərin ulduz kimi, ey qaşı hilal.

Külə döndüm sənə olsun deyə qismət bu qürur,
Cismimi büs-bütün atəş bürüdü, ruhumu nur.

Kükrədim fırtına tək, gah oyana, gah buyana,
Qoymadım doğma səmalarda ögey yel dolana.

Can quşum tərk eləyincə bədənin dar qəfəsin,
Elədim aləmi dar düşmənə, kəsdim nəfəsin.

Tutduğum zirvədən ötrüydü həyata gəlişim,
Kəsə getdim yolumu, qalmadı dünyada işim.

Mən bəqa aşiqiyəm, yoxdu fənalıqla aram,
Almışam aləmi ağuşuma, hər yerdə varam.

Ocağın sönsə odam mən, evin od tutsa suyam,
Səndən ayrılmamışam, hər nə görürsənsə oyam.

Ruhumun qüdrəti ruhundadı, dik tut başını,
Ağlama, saxla zəfər müjdəsinə göz yaşını.

Qoyma nəm çəkməyə kipriklərini, qeydinə qal,
Qalxıb innən belə xəzri saçına çəksə sığal,

Əyilib öpsə üzündən gilavar, bil ki mənəm.
Bir zaman həmvətən idim sənə, indi vətənəm!

Müəllif: Kamal Hüseynzadə